Jaarthema: ‘Ken je mij? Wie ken je dan?’

Portret van ijzerdraad, Yossi Peled

We werken in de Parkstraatgemeente met een jaarthema om de verbinding in en tussen de gemeente vorm te geven. Verbinding tussen leden, verbinding tussen kringen, verbinding in activiteiten en zeker ook verbinding met de wereld om ons heen, zowel dicht bij huis als ver weg. Het jaarthema is daarvoor de kapstok. Ieder kan er op een eigen manier vorm aan geven. Het jaarthema voor het seizoen 2018-2019 is:

‘Ken je mij? Wie ken je dan?’

Het zijn de eerste regels uit een lied van Huub Oosterhuis (hieronder te beluisteren en te lezen).

Het lied is gebaseerd op Psalm 139. Een psalm die gaat over gekend zijn tot in het diepst van je ziel. Het is een vraag over hoe je gekend wilt worden. Wat laat je van jezelf zien en horen? Wat wil je graag van een ander weten? Hoe staan we in relatie tot elkaar, tot onszelf en tot God? Een vraag die door een ‘ik’ aan een ‘jij’ gesteld wordt. Een vraag die op verschillende manieren aan de orde kan komen en uitgewerkt kan worden.

Trijntje Oosterhuis heeft het lied van haar vader prachtig vertolkt:

Ken je mij?

Refrein:
Ken je mij? Wie ken je dan?
Weet jij mij beter dan ik?
Ken je mij? Wie ben ik dan?
Weet jij mij beter dan ik?

Ogen die door de zon heen kijken
Zoekend naar de plek waar ik woon
Ben jij beeldspraak voor iemand
die aardig is, of onmetelijk ver,
die niet staat en niet valt
en niet voelt als ik,
niet koud en hooghartig

Refrein: Ken je mij?…

Hier is de plek waar ik woon
Een stoel op het water,
Een raam waarlangs het opklarend weer
Of het vallende duister voorbij vaart
Heb je geroepen? Hier ben ik

Refrein: Ken je mij?…

Ik zou een woord willen spreken
Dat waar en van mij is
Dat draagt wie ik ben,
dat het houdt,
Ik zou een woord willen spreken
Dat rechtop staat als mens
die mij aankijkt en zegt
Ik ben jouw zuiverste zelf,
Vrees niet, versta mij, ik ben, ik ben

Refrein: Ken je mij?…

Ben jij de enige voor wiens ogen
Niet is verborgen van mijn naaktheid
Kan jij het hebben,
Als niemand anders,
Dat ik geen licht geef, niet warm ben,
Dat ik niet mooi ben, niet veel
Dat geen bron ontspringt
in mijn diepte
Dat ik alleen dit gezicht heb,
geen ander.
Ben ik door jou, zonder schaamte,
gezien, genomen,
door niemand minder?
Zou dat niet veel teveel waar zijn?
Zou dat niet veel teveel waar zijn?

Refrein: Ken je mij?…

 

Jaarthema’s in het verleden:

  • 2015-2016: ‘Levenskunst’
  • 2016-2017: ‘Verwondering’
  • 2017-2018: ‘Wat houd je gaande?’

N. Query Duration, ms Row Count
Total time, ms: 0