Blog: Nabijheid in tijden van corona (1)

Maandag 16 maart 2020

Met deze kleine knipoog naar het beroemde ‘Liefde in tijden van cholera’ van Gabriel Garcia Márquez begin ik dit blog, in de hoop dat we als leden en vrienden van de Parkstraatgemeente die nabijheid op welke manier dan ook zullen kunnen ervaren – en dat dit blog daar een beetje aan mag bijdragen.

Gisteravond verrichte ik de laatste routinehandelingen voordat ik naar bed ging. Hek achter afsluiten, controleren of het buitenlicht uit was, nog even naar de avondhemel kijken (bewolkt of helder?) en terwijl ik daar zo stond, was het net alsof alles en iedereen de adem inhield in afwachting van wat er gaat gebeuren. Of wat er níet gaat gebeuren. Want dat is natuurlijk het wonderlijke van deze coronatijden met alle restrictieve maatregelen: bijna alles is nu ‘plat’ gegaan en niemand kan alle gevolgen van deze ‘shutdown’ overzien.

Op deze eerste dag hangt er toch ook wel iets vakantie-achtigs in de lucht. We zijn alle vier thuis, alle vier bezig met onze eigen dingen, niemand hoeft ergens naartoe, het is wel ontspannen. Maar tegelijk is er ook dat onwezenlijke gevoel van niet-weten. Als we even een blokje omlopen is het net alsof we iets doen wat niet mag.

Humor is een belangrijk instrument om spanning te tackelen. Als Hans thuiskomt van een bezoek aan de buurtsupermarkt met een pak wc-papier roep ik: ‘’t Is veur een verjoardag, heur!’ Een running gag hier in huis. Mijn lieve en bescheiden Achterhoekse grootmoeder viel niet graag op en deed zeker geen dingen waar anderen aanstoot aan konden nemen. Dus toen ze op een dag bij haar buurtsupermarkt boodschappen deed voor een verjaardag en een fles sherry en advocaat afrekende, wendde ze zich tot de klant achter zich in de rij met deze woorden: ‘’t Is veur een verjoardag.’ Want die moest natuurlijk niet denken dat ze thuis een drinkgelag ging houden… Doe eens gek, koop een pak wc-papier!

Tegelijk is het allemaal zo verschrikkelijk relatief. De vluchtelingenkampen op Lesbos en Samos puilen uit en het is waarschijnlijk een kwestie van tijd voordat corona daar toeslaat. En als je al verzwakt en uitgeput bent, als je met 250 mensen één douche moet delen en kampeert in de kou op een modderige ondergrond – het is een horrorfilm die zich voor onze ogen afspeelt en als je dan de lege schappen in de winkels hier ziet, moet ik althans toch wel heel erg mijn best doen om niet heel erg kwaad te worden. Maar terwijl ik dit schrijf, kijk ik met een half oog naar een filmpje van Omroep Gelderland waarin restauranteigenaars hun verse levensmiddelen naar de Voedselbank brengen. De mens is een wonderlijk wezen…

Goede moed,

ds. Marieke Fernhout

One Response to Blog: Nabijheid in tijden van corona (1)

  1. Evelien Hantink 21 maart 2020 at 11:49 #

    Hallo Marieke,

    Goed, dat je dit doet!

    Evelien

Geef een reactie

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.