Blog: Nabijheid in tijden van corona (100)

Zaterdag 11 juli

Het voorlaatste blog komt van Jeannet Maartense, die de blogs van de afgelopen maanden overdenkt en eindigt met een wens voor ons allen.

Ds. Marieke Fernhout

*****

Blij met de blogs van de afgelopen maanden. Fijn om te lezen en te luisteren. Met plezier heb ik de muziek beluisterd die de oudste dochter van Marieke uitgezocht had. Klassiek, swing en bebop; heerlijk om te horen.

Maar de komende tijd zal er weer veel veranderen. Er is grote onrust in de wereld. Reacties, positief en negatief, op de genomen maatregelen om de uitbraak van het coronavirus zo gering mogelijk te houden. Toch zullen we moeten luisteren naar de signalen uit onze samenleving. Als je niet luistert leef je niet samen. Er zijn veel goede dingen gebeurd, maar ook veel verschrikkelijke. Net nu we meer bewegingsvrijheid krijgen, lijkt het wel of er veel reeds bestaand ongenoegen aan de oppervlakte komt. Veel mensen komen in verzet, omdat hen verworvenheden afgenomen worden, die ze terug eisen. Anderen om gelijke rechten en behandeling te krijgen en niet gediscrimineerd te worden.

Het ergste vind ik de kloof tussen de verschillende religies, waardoor mensen elkaar niet meer verstaan. Wie overtuigt is van zijn gelijk gaat harder schreeuwen in het gunstigste geval, maar er kunnen ook oorlogen uit voortkomen. Dat hebben we in de loop der tijden mee gemaakt. Er zijn vele generaties die het ondervonden hebben. Prediker zei het al: ‘Generaties komen en gaan, alleen de aarde blijft. De zon komt op, de zon gaat onder en haast zich naar de plaats waar hij weer op moet komen. De wind draait naar hetzelfde punt. Alle rivieren stromen naar  zee, maar de zee raakt nooit vol. Het water keert terug naar de bron om opnieuw te gaan stromen. Vermoeiend is alles, onbeschrijfelijk vermoeiend: we kunnen nooit alles zien, nooit alles horen. Wat er gebeurd is, zal weer gebeuren en wat er gedaan is, zal weer gedaan worden: er is niets nieuws onder de zon. Je zegt wel vaak: “Kijk, dat is iets nieuws”, maar dan blijkt dat het er vroeger ook al was…’

Dichter Herman de Coninck zegt in het gedicht ‘Winter’: ‘Er is niets nieuws zonder de zon.’

Laten we blij zijn met alles wat we hebben en in het nú leven. We kunnen op elk moment opnieuw beginnen. Als we apathisch worden, de moed verliezen, verliezen we ook het vermogen om lief te hebben, het vermogen ons te verwonderen om al het moois om ons heen en waar we deel van uit maken. Elk jaar, elk moment kan een kantelpunt zijn en kan er een nieuwe periode aanbreken. Er staat geschreven: “Zie, Ik maak alles nieuw!” Dit is mijn wens voor iedereen.

Er zijn nog geen reacties.

Geef een reactie

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.