Blog: Nabijheid in tijden van corona (12)

Zaterdag 28 maart

Het kwam dichtbij vandaag, toen we vernamen dat een lief medemens was overleden aan/door corona. En zo zal het voor velen al dichtbij zijn gekomen en zo blijven we schakelen. Ik kan wel denken: lekker dagje, mooi weer, beetje buiten werken, het lijkt wel ‘gewoon’ – maar het ís niet meer gewoon. Steeds ligt daar die sluipmoordenaar op de loer, steeds word je gedwongen op je hoede te zijn. Niet eens zozeer voor jezelf als wel voor de aanvallen die er op mensen om je heen gepleegd zouden kunnen worden, dichtbij of verder weg. Oorlog? Ik ben wat huiverig voor die associatie, omdat ik van na de oorlog ben (van de generatie die als slogan had: ‘Ik ben van na de oorlog en dat wil ik graag zo houden’). Maar feit is dat ik veel oudere mensen in mijn omgeving, die de oorlog wel hebben meegemaakt, steeds vaker hoor zeggen dat de coronacrisis gevoelsmatig op de oorlog lijkt. Omdat je elke dag moet schakelen. Omdat je ’s morgens letterlijk niet weet wat de avond brengt. Omdat je merkt dat je al meters van te voren begint voor te sorteren op tegemoetkomende voetgangers, alsof jij of die ‘tegenligger’ melaats is – een potentiele virusdrager, in elk geval niet te vertrouwen. Oorlog.

In de Verenigde Staten worden vuurwapens gehamsterd, ‘omdat je maar beter het zekere voor het onzekere kunt nemen.’ Wat zouden ze daarmee bedoelen? Dat ze het coronavirus lek schieten als ze ermee geconfronteerd worden? Zeker niet helemaal begrepen hoe dat virus werkt – maar wat wil je ook, als je je eigen grondwet en in het bijzonder het tweede amendement (waarin iets onduidelijks wordt gezegd over wapenbezit) al niet helder hebt. Om met één van mijn helden, Obelix de Galliër, te spreken: ‘Rare jongens die Amerikanen’…

Ja, en toen was Albert Uderzo overleden, de tekenaar van de in meerdere opzichten historische strip Asterix. Hij tekende al een aantal jaar niet meer en is op hoge leeftijd in zijn slaap overleden (niet aan corona), maar ik wilde toch van deze bloggelegenheid gebruik maken om Uderzo kort te gedenken, samen met zijn al jaren geleden overleden collega René Goscinny, de onovertroffen tekstschrijver van Asterix. Ikzelf, en met mij vele, vele anderen die zijn opgegroeid met Asterix, waren, toen we middelbare scholieren werden, al zó goed ingevoerd in de geschiedenis van het Romeinse Rijk dat we onze docenten konden verbeteren. Ik zie het weer zó voor me: bij Latijn zouden we ‘De bello Gallico’ van Julius Caesar himself gaan lezen, ‘Over de oorlog in Gallië’. De docent wilde ons eerst iets vertellen over de aanleiding van dit boek en begon zo: ‘Heel Gallië was veroverd…’ waarop de hele klas hem unisono onderbrak: ‘Heel Gallië? Nee! Eén dorpje blijft moedig weerstand bieden tegen de Romeinse bezetters!’ Ken uw klassieken!

Ik besluit met een oog op morgen: Arnhemse collega Joost Röselaers (sinds september 2019 verbonden aan de Waalse Gemeente Arnhem) verzorgt morgen de landelijke kerkdienst van de Remonstranten. Vanuit zijn Amsterdamse Vrijburggemeente is hij te volgen via het youtubekanaal van de Remonstranten: https://www.youtube.com/channel/UCzKmn08RzgZQxlNavRrPw4g. Fijn om hem te horen en te zien. Deze dienst kunt u uiteraard ook op een later tijdstip beluisteren en bekijken.

Morgen geen blog, maandag weer verder. Blijf gezond en als u het niet kunt laten te hamsteren, dan toch liever wc-papier…

Ds. Marieke Fernhout

Er zijn nog geen reacties.

Geef een reactie

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.