Blog: Nabijheid in tijden van corona (2)

Dinsdag 17 maart 2020

Allereerst wil ik u attent maken op een actie die vanavond, dinsdag 17 maart van 20.00 tot 20.03 uur plaatsvindt: iedereen wordt opgeroepen om dan even naar buiten te gaan en massaal voor alle zorgmedewerkers te applaudisseren. Dit applaus geldt als hart onder de riem voor alle verpleeghulpen, verpleegkundigen, huisartsen en dokters in hun gevecht tégen het coronavirus en vóór onze gezondheid. Er zijn via de diverse sociale media meerdere van dergelijke acties aangekondigd, die nu gebundeld zijn in het applausmoment van vanavond.

Ik ben ontroerd door de voor mij bijzondere symboliek in deze actie: vandaag is het ook de geboortedag van mijn vader, die verpleegkundige in hart en nieren was. Als ik tegen hem zei dat hij net zo’n roeping had als een dominee, bromde hij altijd wat (als ex-gereformeerde was hij behoorlijk klaar met al te grote woorden en beladen begrippen uit kerkelijke kring, maar van mij kon hij het dan nog wel hebben 😉), maar we waren het er altijd wel over eens. Iets anders dan verpleegkundige had hij niet kunnen zijn. Hij heeft een aantal specialisaties gedaan, is ook een periode hoofd verpleging in een zorgcentrum geweest, maar keerde aan het einde van zijn werkzame leven toch weer terug naar de plek die hem het meest na aan zijn hart lag: direct aan het bed en dan in de nacht, want dan heb je meer tijd voor je patiënten. 

De verjaardag van mijn vader was altijd het letterlijke voorbeeld van het gezegde ‘Het kan vriezen, het kan dooien’. Het was altijd spannend hoe we zouden vieren: in een dikke trui achter de kachel, of buiten in de zon. Dat was dan meestal ook wel met een dikke trui aan, maar neem nu een 17 maart als vandaag: de zon schijnt en heeft duidelijk al meer kracht gekregen, overal staat de Japanse kers in bloei en de magnolia van de buren staat op springen. Voorjaar!! Extra paradoxaal is het dan dat onze bewegingsvrijheid nu zo beperkt is. Maar dankzij dit voorjaar kunnen we wel gewoon naar buiten, frisse neuzen halen, genieten van de zon.

17 maart is ook Saint Patrick’s Day. Sint Patrick is de beschermheilige, de patroon, van Ierland, en overal ter wereld waar Ieren wonen wordt deze dag feestelijk gevierd – maar dit jaar dus vooral binnenshuis. Op internet vind ik dat zijn feestdag altijd in de vastentijd valt en dat klopt natuurlijk ook wel; of Pasen nu vroeg of laat valt, 17 maart is altijd in die veertig dagen van voorbereiding, inkeer en bezinning.

Ja, een bijzondere Veertigdagentijd is het dit jaar wél. Reden genoeg tot bezinning en ook gelegenheid genoeg tot inkeer. Vandaag houd ik het bij één van de ‘patronaten’ van Sint Patrick: naast patroon van Ierland is hij dat ook van bergbewoners, kappers, kuipers en smeden, en wordt zijn voorspraak ingeroepen voor de armen en tegen ongedierte. Dus ook tegen het coronavirus!!!

Morgen verder, maar eerst vanavond om 20.00 uur ons applaus voor alle zorgmedewerkers. Dat het een staande ovatie mag zijn!

Ds. Marieke Fernhout

Er zijn nog geen reacties.

Geef een reactie

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.