Blog: Nabijheid in tijden van corona (50)

Dinsdag 12 mei

Vandaag een virtuele wandeling door de Betuwe met gemeenteleden Jeannet en Cor Maartense.

Ds. Marieke Fernhout

*****

Zondagmorgen.
Het is stil op straat. Stilte, het lijkt iets uit lang vervlogen tijden. Geen auto’s door de straat, zo nu en dan een bus met één of twee passagiers. Een fietser en een wandelaar die zijn hond uitlaat.

Er is over ons land, de wegen, pleinen en straten een geweldige stilte gevallen. Het virus brengt veel leed, angst, eenzaamheid en onzekerheid, maar ook iets moois: namelijk Stilte.

Het is prachtig weer met een diepblauwe lucht zonder witte strepen. Het valt op dat er geen vliegverkeer is. Ondertussen laat de lente zich van haar beste kant zien, alles bloeit heel uitbundig.

Plotseling wordt de stilte verbroken door een hard geroffel. Even later hoor ik het weer. Ik speur langs de bomen in de tuin en het park achter ons huis. Niets te zien. Het geluid komt voor ons huis vandaan en ineens zie ik de specht. Bovenop de lamp van de lantaarnpaal zit hij te hameren. De paal versterkt het geluid en iedereen (ook andere spechten) kan horen hoe hij zijn territorium bepaalt.
Dat roffelen gaat enorm snel. Dat zo’n beestje geen hersenschudding krijgt.

Nu de verkeersdrukte wegvalt horen en zien we zoveel meer.

Tijden kunnen snel veranderen. Zo zit je nog in een tijd vol haast, geluid een gejaagdheid, een tijd waar bijna alles mocht en kon, nu in een tijd waar beperkingen gelden, je je aan regels moet houden en je niet meer kunt gaan en staan (1,5 meter) waar je wilt. Maar ineens komt er wel ruimte voor kleine dingen waar je vaak aan voorbij gaat. En van kleine dingen kun je ook erg genieten.

Enigszins moe van alle corona-informatie besluiten Cor en ik een wandeling in Hemmen te maken.
Hemmen is een klein dorp in de Betuwe met een mooi kerkje aan de Brink. Midden op de Brink een grasveld met een boom en om die boom een klapbank. Er is een prachtig park dat vroeger bij een kasteel hoorde. In 1757 is het kasteel door brand verwoest en later is op die plek Huis Hemmen gebouwd. Bij de slag om Hemmen is in januari 1945 het grote huis totaal verwoest door Brits-Canadese strijders. In het huis hadden zich Duitsers verschanst, die fel verzet boden. Nu is er alleen nog een ruïne over en een ommuurde kasteeltuin. In de jaren 90 zijn de kasteeltuin en de ommuurde tuin in oude glorie hersteld.

Er zijn een aantal mooie wandelingen in en rond het dorp uitgezet. Eén ervan gaat een eind langs de Linge. Onderweg kom je ook een oud washuisje tegen.

De natuur is prachtig, langs het pad begint de meidoorn wit te bloeien en staan er her en der wilde seringenstruiken met witte bloemen. Onder deze struiken bloeit in de berm het fluitenkruid weelderig en het kleinere look-zonder-look. Met madeliefjes is alles prachtig wit. Ertussen zit ook ereprijs, diepblauw en hondsdraf. Maar de kleur wit overheerst. Wit is de kleur van de hoop, de kleur van een nieuw begin.

Er komt een nieuwe tijd, maar anders dan wij verwachten. De verwachting dat het leven van vóór de coronacrisis terugkomt zal een illusie blijken. Voorlopig trekt de natuur zich nergens iets van aan en gaat met onstuitbare kracht naar de zomer.

Cor en Jeannet Maartense

Er zijn nog geen reacties.

Geef een reactie

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.