Blog: Nabijheid in tijden van corona (76)

Zaterdag 13 juni

Voortschrijdend inzicht, als gevolg van de wereldwijde protesten tegen racisme als gevolg van de dood van George Floyd, heeft ertoe geleid dat een aantal streamingdiensten* heeft besloten bepaalde titels uit hun aanbod te verwijderen. Zo heeft het Amerikaanse HBO de film Gone with the wind eraf gehaald.

Daar kan ik me van alles bij voorstellen. Ik weet niet of u deze film weleens gezien hebt. Hij werd nog wel eens in de kerstperiode op één van de Nederlandse zenders uitgezonden omdat hij in de mierzoete traditie van romantische draken past waar we kennelijk rond Kerst behoefte aan hebben (zoals ook Sissi en The sound of music, waar ik overigens altijd weer graag naar kijk). Maar naast mierzoet is Gone with the wind ook keihard en ronduit fout. Het verhaal speelt zich af ten tijde van de Amerikaanse burgeroorlog en is één grote lofzang op de zgn. Confederacy, de zuidelijke Amerikaanse Staten die tegen de afschaffing van slavernij waren. De Afro-Amerikaanse acteurs in de film (en ook in het boek waar de film van is afgeleid) zijn zonder uitzondering blij en dankbaar dat ze hun blanke familie mogen dienen en doen dat kordaat en voortvarend zoals Mammy, de zwarte huishoudster, of sullig en tegelijk geslepen, zoals Pork, de zwarte huisknecht. Maar geen van allen komen ze boven de stereotypering uit waar we tot op de dag van vandaag last van hebben. Op zich is dit een prima film om educatief te gebruiken en zo meer bewustwording rond racisme te creëren, maar inderdaad wel in een educatieve omgeving en niet zomaar ‘los verkrijgbaar’.

Iets anders vind ik de beslissing van Netflix om de BBC-serie Little Britain uit hun aanbod te verwijderen. De reden die Netflix daarvoor gaf was dat de twee acteurs in bepaalde rollen een zwart geschminkt gezicht hebben – het zogenaamde blackface.

Van Little Britain moet je houden, net zoals van hun illustere voorganger Monty Python. Ik ben een grote fan van beiden. Niet alleen omdat ik Britse humor zo geweldig vind, maar juist omdat in Little Britain élke bevolkingsgroep voorwerp is van vlijmscherpe satire. Sullige hetero’s, dramatische homo’s, enthousiaste transgenders, wereldvreemde professoren, wantrouwige ‘working class’ meisjes, eetverslaafde diëtisten, racistische bejaarden, naïeve hulpverleners en gehandicapten die niet echt gehandicapt blijken te zijn – al deze stereotypen worden tien keer uitvergroot door Matt Lucas en David Walliams en op zo’n manier dat niemand er onderuit kan en je uiteindelijk vooral om jezelf zit te lachen – jezelf zit uit te lachen. En als er iets van tijd tot tijd nodig is, is het dat wel. Hoe zou de wereld eruit zien als Trump wat meer zelfspot zou hebben, of Poetin, of Kim Jong-un? Wellicht toch wat meer ontspannen.

Blackface mag wat mij betreft in een museum, met Gone with the wind ernaast. Maar programma’s als Little Britain moeten blijven, willen we niet met z’n allen verstard in een vitrine terechtkomen, zoals op het plaatje.


* Een streamingdienst is een soort softwareprogramma dat het mogelijk maakt om bijv. films of muziek naar je gewenste apparaat (bijv. je computer) te ‘stromen’/streamen. Bekende streamingdiensten zijn o.a. Spotify en Netflix.

Er zijn nog geen reacties.

Geef een reactie

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.